Sunday, August 17, 2014

orange cups? longboards? chestnut tree? It must be TOZD


Once I went for a walk I took with myself not only my dear Husband and our baby girl, but also my sketchbook. I wish to do some drawings and catch ideas coming to my head. We had our coffee at TOZD. I have already wrote you about TOZD bar in Ljubljana. We like that place and we are coming back from time to time to drink good coffe in orange cups.
I made some sketches there. They needed time to grow and become an illustration but finally here it is!
Ta-dam!
"under the chestnut tree" or
"always in orange cups" or
"he come with his longboard"



Tuesday, July 22, 2014

Slovenian seaside and malvazija


After a few extremly beautifull, sunny, hot days here in Ljubljana we have a very, but really VERY rainy time now. Ok, let's be honest it is not really "time"... it's just one day (by now), but it was completely enough for me to feel autumn depperession. Honestly! I don't know what happened to me, but suddenly I feel like a baloon treated with a neddle.... all power went out of me. 
Even another cup of coffee din't work. Instead of doing something positive all day I was walking around like a ghost washed out of energy and without any sign of optimisem...

I hope we will go to a seaside soon. I long for sea! Salty skin, salty hair, seaguls, white wine malvazija and this amazing smell in the air... I think we should move to the south;)


Friday, July 18, 2014

postcards from Ljubljana

Dear Friends!

I's been a long time I haven't write you.... my fault...
My days are full - filled with love, happiness and also with some troubles (as it has to be harmony in the world:)
We happily come back from Poland. We had happy, happy. happy time with mum in my beautifull Wrocław. Unfortunately I didn't manage to realize my "Big Plan" of showing to my Husband some other "Very Important Places" like Torun or Warsaw... So exploring other cities we are leaving for next time. Now we are coming back to Slovenian reality....
Slovenia welcomed us with sunny, hot weather and finnaly I feel this beautiful summertime when you are melting somwhere in the shadow and waiting for evening. Ljubljana is amazing in summertime (when the livin' is easy, fish are jumpin' and the cotton is high...;)

And now - glued to my chair and melting from heat I want to share a good news with you:


If you wish to have my postcards please email me: mari.szmatula@gmail.com




Wednesday, June 18, 2014

to be together


hey guys, I must tell you something: 
it is very big pleasure to make all those soft, sweet creatures.
But it is even bigger pleasure when I know that you like them and that they are making you happy:) 



Handmade bunny

Everyone has his own inner bunny...




Thursday, June 12, 2014

Caffe at TOZD bar


Although we are not the Lonely Planet team we wish to introduce you some coffee shops and places we visited in Ljubljana. Some of them we like a lot, some of them we just like, some of them... (no comments...). To some of them we are regulary coming back. To some of them we were only once - the first and the last time. 

So let's start with our view of Tozd bar.

La Linea behind the bar:)

The location of Tozd is almost perfect in old part of Ljubljana nearby the river at St.Jacobs bridge. It is quite quiet and peacfull although still in the close centre. For location  we are giving 9 out of 10 points. Outside the bar there is street garden with big wild chesnut tree growing on the pavment. It gives a lot of shadow, so you can hide from burning summer sun. 
While you drinking your coffee you can admire the beautiful river Ljubljanica or watch tourists and local people passing by. 
Interior is contemporary with some crazy but nice ideas. It is obvious that owner likes bikes as you will find few of them inside- even hanging from the ceiling. There are some other funny and trendy decorative elements. Inside you will find some leaflets informing abot current culural events, a few newspappers to browse (mostly fashion and design titles) and also lately very popular in coffee bars- little "library".
In Tozd you have a lot of alkoholic and non-alkoholic drinks. You can also have a little snack. As usually we focused on our favourite drink - coffee. 
For coffee with milk we give 8 points out of 10. The milk cream is good as well as the taste. The service is nice and kind but in 70 % you get your drink spilled on the plate... as there is no napkins on the tables be carefull- your coffee is happily droping on your white, summer outfit... Coffee is served in optimisticly orange cups, water you will get in a glass buret which will remind you about chemistry night mares from high school time...
The water closet is very small but clean and if you have a luck it will be even a soap for washing your hands... 
As a young parents we are putting attention if the place for our coffee time is "child-friendly". If you have a little baby in Tozd you will have a problem with changing diapers as there is no extra place for it. You can clean your baby on the bunch near the bar (of course if it's not taken and if you like to changing nappies while standing in a doorway to toilet). If you bring you baby in a stroller then you will have a few tables to sit with a proper "parking place". We find "our" table with a good parking unfortunately it is taken quite often.
Although Tozd is very nice place is not so occupied by tourists. In the evening is crowded and filled mostly with young, fancy dressed and good looking local people.
We like that place, we like big chestnut tree, orange cups and a river so we are coming back there with freshly changed nappy.

Let's find a place to park our stroller.

A little library on the back

Nice Polish accent. Who will find a book by Polish Nobel Prize winner?
Inside is small but cosy and nice.

glass buret- a reminder of my high-school night mare called "chemistry lessons"

We liked that coffee


Wednesday, June 4, 2014

When you find your path, you must not be afraid

“When you find your path, you must not be afraid. You need to have sufficient courage to make mistakes. Disappointment, defeat, and despair are the tools God uses to show us the way.” 
- Paulo Coelho





Monday, June 2, 2014

Ljubljana in the summer time

Last days are a little bit crazy. A lot of things happening.
On Saturday I was a part of the foreigners market organizated in Ljubaljana by Slovenska Filantropija (Slovenian Filatropy). It was very nice time spent in very nice company. For a few last days we have at home our lovely friends from Hungarian band Cirkuszka, who this days are having concerts here in Ljubljana. So every evening spent together is full of talks and laughing. 
And I am preparing a new exhibition. Promise to write something more about it soon.
Loves,

p.s. Ljubljana is becoming warm and sunny- it is really a summer time!!!


Wednesday, May 28, 2014

Scandinavian style


We all know what the Scandinavian Style is. For somebody it is boring, for other it is the best what could be. What the Scandinavian style is or me? Simplicity, bright colours, simplicity, light, simplicity, lot of white, simplicity, elegant and casual in one...Did I write "simplicity"? ;)...- it is how I feel scandinavian style. But if it is possible with toys?
I tried. I think it works. Like it a lot!






Monday, May 26, 2014

coffee latte


"she was waiting for her "brest-feeding" tea and thinking about taste and smell of a good coffee..."
Do you know that pain?
I cannot help myself and I already drink good, morning  coffee.
My little one will have coffee latte :)

piglets (and fish) from a sketchbook

Lately I made a little cleaning among my pictures and sketches and I found this:


This are sketches to illustrations I made long, long time ago. It was supposed to be book about little piglets. More my sketches to this book you can find here: CLICK and here: CLICK.
My piglets weren't choosen to decorate the book, but I have to admit I have my own reasons to be happy from that fact;)

p.s even it was piglets sketching I made place also from some fish...I don't remember why ;)

Saturday, May 10, 2014

heart garland


I had some heart sewn.




I had an idea.



Now we  have a garland in our living room.



Wednesday, May 7, 2014

z szkolnego zeszytu

cos ze szkolnego zeszytu...
no i mało ktory misiek moze poszczycic sie swoim portrecikiem!









Thursday, May 1, 2014

przewodnik po Ljubljanie


Ostatnimi czasy chodze po swiecie jak lunatyk. Tak to jest, ze czasem spada na ludzi jakies cos, co wybija nas z rytmu codziennosci, wykoleja z torow, wytraca z rownowagi i wyciaga z ciepłych kapci. Ja ciepłe kapcie dopiero co zaczynałam zakładac (bo bedac zupełnie swieza mama zupełnie swiezej istotki, to ciezko chyba o ciepłych kapciach mowic). W kazdym razie codziennosc powoli zaczeła nabierac kształtow i rytmu wyznaczanego godzinami snu i powrotow J. z pracy. Az tu nagle: bum! Niektorzy nazywaja to "nieszczesciem", inni "wypadkami", a dla mnie jest to moze jakis znak, znaczek malutki i sygnalik. Ostatnich kilka dni jest bardzo intensywnych- z mała K. musimy radzic sobie same. Jakos nam to nawet idzie. Ogarnac mieszkanie, dzieciaczka, siebie, potem wyprawa w odwiedziny do J. i z powrotem do domku. Wieczorami padam na ryjek razem z K. i z kurami.
A dzis to juz w ogole wyjatkowo intensywnie. Co za dzien! Juz od rana pełen wrazen i emocji.  Pierwszy raz zdarzyło sie wstac wczesniej niz K. i to bynajmniej nie dlatego, ze ona spała tak długo! Po prostu ja zerwałam sie tak wczesnie z emocji i wrazen przed czekajacym mnie dniem... Cały dzionek, jak przystało na 1 maj i swieto pracy, pracowałam. Jak? Otoz "bawiłam" sie w przewodnika turystycznego po Ljubljanie! Oprowadzałm dzis grupe niezwykle sympatycznych ludzisk z Polski po "moim" małym miasteczku. Cztery godziny łazlismy po miescie i podgladalimsy ljubljanskie zycie. Nawet poczułam sie troche jak turysta (juz kilka razy tej wiosny miałam takie turystyczne odczucia). Było bardzo miło i nawet udało sie nam schowac przed oberwaniem chmury i gradobiciem, i przeczekac czas niesprzyjajacy zwiedzaniu w kafejce SEM. Jak ktos potrzbuje przewodnika po Ljubljanie to sie polecam:)
Ale i tak najdzielniejsza była mała K., ktora cały czas siedziała w nosidełku i bardzo grzecznie asystowała. Jakie ja mam fajowe dziecko! niesamowita ta moja coreczka! 
teraz juz słodko spi i ja czempredzej biegne dołczyc do niej, bo nogi odmawiaja mi wspołpracy...wiem, dziwnie to brzmi- przeciez nogami nie pisze... ale całe moje ciało domaga sie pozycji horyzontalnej juz i natychmiast...
tymczasem pozdrawiam Was z Ljubljany!
buziaczki :-* 


Thursday, April 10, 2014

a pinch of spring

Hey guys. I didn't forget about you. I am just enjoyng time with my husband who after a little accident at work (working in kirdengarden can be very dangerous for a teacher!) is staying home for last few days. We are enjoying this beautiful spring as much as his wounded hand allows.
In the meantime I am still sewing and I am really enjoying this! I hope you can see it in my toys.
Today a bear with a pinch of spring;)


Tuesday, April 1, 2014

de gustibus non est disputandum


Prezencik taki oto dostałam w ramach gratulacji z okazji narodzin coreczki. 
Zaba na ksiezycu. Dla zartu nazwałam ja Panem Twardowskim. Najbardziej licza sie pamiec i gest (ach, coz to za frajda dostac taki telegram doreczony wprost do szpitalengo łozka!)
O gustach, jak wszyscy wiemy sie nie dyskutuje (o kolorach ponoc tez nie). Zatem i ja nie wdajac sie w zadne dyskusje podazyłam za głosem serca i podszepotom gustu mego i własnego. Pan Twardowski wrocił z ksiezyca na ziemie, a i sam ksiezyc zmienił swoje oblicze.
Jak Wam sie podoba?

oto Pan Twardowski na ksiezycu:

oto ksiezyc bez Pana Twardowskiego i juz po przerobkach:


p.s. do wyszywanek zainspirowała mnie niezastapiona Elzbieta Wsiuczynska- talent niesłychany.
podziwiajcie jej prace TU (klik).


Monday, March 31, 2014

our tradition


My Husbad and I have a little weekend tradition. This tradition is a little weekend trip.
On Saturday's mornings we like to sit, snip our coffee and think what to do. Usually he is asking me: "so...where you wish to go my love?".
And my answer is usually: "to some beautiful place". 
We have some our favourite places which are always good idea. The best example of such place is Piran. We also like to visit places we've already been to just for checking if they are the same beautiful in different season.  And of course we love to explore some totally new places.
Then after morning coffee we check what is the weather forecast for the weekend in Slovenija and with that little help we usually choose sunny and warm locations. 
This weekend was perfect. Saturday trip- where we were and how it was I will write and show you as soon as I will download photos. 
And Sunday we went to the city centre. It also is our little weekend tradition reserved for those weekends which we are spending in Ljubljana - drinking our favourite coffee or drinking coffe in our favourite place (because it is a big difference between favourite coffee and favourite place, and beceause nothing is perfect they are not in the same place...at least not in Ljubljana).
This weekend was perfect- trip, coffe in our favourite place and a lot, a lot of sun! and what is the most important our private little Sun was enjoying that time with us:)

p.s. I know, my english is h o r r i b l e... forgive me and try understand no matter of my embarrassing mistakes...

p.s. I am thinking about making some postcards with a view of Ljubljana. What do you think about this idea?




Friday, March 21, 2014

dzis zachmurzenie umiarkowane



Zniknełam, wsiaknełam na czas jakis. Oczywiscie mam bardzo wazkie ku temu powody i usprawiedliwienie podpisane, uwaga, przez...MAME we własnej jej osobie!
Mama (i swiezo upiczona babcia zarazem) przyjechała do nas i juz jakis czas temu i spedzamy wspolnie czas. Rozpieszczamy sie długimi, słonecznymi spacerami podczas ktorych "lasnujemy" nasze trzy pokolenia, drozdzowym ciastem z kruszonka (pyyychota i mniam, mniam!), kawa w kafejkach nad brzegiem Ljubljanicy i sadzeniem kwiatkow na balkonie (balkoniku raczej;)
W tak zwanym miedzyczasie odwiedziła mnie tez choroba wstretna i powaliła z nog goraczka wysoka 40 stopni.
-Takiej goraczki nie miałam od czasow swojej młodosci.- powiedziała postekujac starczo Marysia.
Nawet nasza mała K. nie oparła sie urokom kaszlu i kichania.
W oczekiwaniu na przyjadz Mamy i Babci, zagniezdziłysmy sie w łozku (mała K. choroba i ja) na kilka dni wyłaczajac komputer i sciszajac dzwonek w telefonie. Fajnie tak:) w sensie nie fajnie chorowac, tylko fajnie wyłaczac sprzety czaso-pozerajace. Ulga to taka niesłychana. Chyba czesciej bede sobie fundowała taki off-line, albo chociaz wprowadze limity czasowe lub zadaniowe.
Poki co po słonecznych, iscie majowych dniach zapowiadaja powrot do pogody normlanej - kwietniowej. Szkoda. Juz przyzwaczaiłam sie do wygrzewania sie na słoneczku i przygowałam sobie nawet zestaw chmurek ratunkowych (do uzycia w razie nadmiaru słonca, przy nagłej potrzebie cienia i w obliczu braku drzew lub kawiarnianych parasoli, pod ktore mozna sie ukryc).
do przeczytania wkrotce!
buzka!


Friday, March 7, 2014

mobile



Nie wiem jak maja inne młode mamy. Ja miałam tak, ze w pewnym momencie ogarneła mnie wielka "przed- dzieciowa" goraczka. Zaczło sie to objawiac ogromnym strachem, ktory mozna opisac w skrocie "jak to bedzie" i "czy dam rade". To pewnie za kazda mama;) potem w jakims amoku rzciałam sie na strony internetowe poswiecone rozwojowi dzieci, a raczej temu jak ten rozwoj wspomagac aby nie zaprzepascic tych dobrych i własciwych momentow. Potem przytłoczona ogromem wszytskiego: informacji, porad, przepisow i zalecen, rzuciałam w kat komputer, przestałam faszerowac sie dobrymi poradami i oddałam sie pod opieke instynktom. Nie bez powodu przeciez mamy instynkty, dzieki ktorym gatunek ludzki przetrwał tyyyyyyle lat. Jakos ta swiadomosc naszych przodkow podniosła mnie na duchu i pozwoliłam sie "niesc" przeczuciom, intuciji i naturalnym odruchom. 
Mimo wszytko sa jakis fajne metody i wskazowki, ktore w natłoku wszystkich innych plastikowych i elektornicznych propozycji wydały mi sie atrakcyjne i takie...normlane. Taka własnie metoda jest system opracowany przez Marie Montessori (ach, te Maryski to przezwaznie maja dobre pomysły;). Nie bede pisała co i jak, na czym to wszytsko polega albo z czym to sie je. Wszyscy prawie juz słyszeli, a jak nie to wujek Google słuzy pomoca. Ja wiem duzo mniej niz bym chiała (ach, marzy mi sie kurs pedagogiki Montessori). Korzystam sobie za to z fajowych pomysłow. Takim własnie fajowym według mnie pomysłem sa mobilki, karuzelki, ktore wieszam Małej K. nad posłaniem.
Na poczatku zrobiłam jej czarno-białe kontrastowe obrazki. Wszystkie wzory raczej geometryczne. Kołka, linie, szachownica. Pomiedzy czern i biel to tu, to tam wkradał sie jakis czerwony akcent. Jak na moj gust obrazki totalnie hipnotyzujace. Mała K. potrafiła sie w nie wgapiac i wgapiac. W oczkach widac było koncntracje i zaciekawienie. Prawie słyszałam jak w małej głowce tworza sie nowe połaczenia neuronowe;) Nastepnie powstał czarno-biały mobil. Zrobiłam go zainspirowana mobilem, ktory w pedagogice Montessori nazywa sie Munari.Nie mam zdjec aby go tutaj pokazac, ale był bardzo prosty. Szesc małych kołeczek wycietych z papieru i pomalowanych w geometryczne wzory zawiesiłam na nitkach nad łozeczkiem Małej. Kalina bardzo lubiła sie w nie wpatrywac. Jej ulubione to kołeczko pomalowane w małe, czarne okregi z czerwona kropka w srodku. Smiała sie głosno kiedy wieszałm jej te kkeczka nad głowa:)
Teraz przyszedł czas na drugiego mobila- Gobbi. W orginale jest on zrobiony ze styropianowych lub drewnianych kulek owinietych nitkami. Dla mnie jednak owijanie czegos kolorowa nitka byłoby jakas dramatycznie mrowcza praca, powszłam wiec na "łatwizne" i wykorzystałam całe motki:)
Zawiesiłam odpowiednio i oto nowy mobil:) Został powitany z podobnym entuzjazmem jak poprzeni.





Wednesday, March 5, 2014

pomocnik mamy


Dzis gdzies tam głeboko i daleko w internece natknełam sie na kolejne opisy wyprawek dla noworodkow. Poogladałam sobie troszke, nacieszyłam oczka. Tyle tego! I takie ładne! I takie wymyslne! Po chwili zorientowałam sie, ze ja to strasznie nienowoczesna mama jestem bo wiekszosci akcesoriow nie mam, nie uzywam i nie wpadłam nawet na pomysł, ze cos takiego moze w ogole byc.... Doswiadczenie mam niewielkie, bo za nami nawet jeszcze nie 3 miesiace wspolnego zycia. Jednak jako swiezo upieczona mama poki co swietnie sobie radze (a przynajmniej tak mi sie wydaje) bez tysiaca mniej lub bardziej potrzebnych gazdetow. W ciazy z predmetytacja unikałam ston www poswieconych maluchom (no niech bedzie- było kilka wyjatkow, ale te dotyczyły raczej wystroju wnetrz, a w tym pokoikow dzieciecych, i moge je z czystym sercem zaliczyc do wyjatkow potwierdzajacych regułe). W marketach unikałam działow sklepowych poswieconym najmłodszym. A przed wejsciem do jakiego sklepu z rzeczami TYLKO dla dzieci broniłm sie rekami i nogami. Dlaczego?
To proste. Wiem jak łatwo jest mi w emocjach ulec goraczce kupowania i wydac pieniadze na rzeczy, ktorych miec nie musze i ktorych wcale nie potrzebuje. A jelsi chodzi o biznes dookoła-dzieciakowy to dzieja sie tu rzeczy w mojej opini wyjatkowo straszne. Młodzi rodzice dosłownie zasypywani sa propozycjami przedmiotow, przydasiow i "pomocnikow", ktore wdg.producenta sa niezbedne i konieczne do bezpiecznej i szczesliwej egzystencji twojego dziecka. Bez nich nie bedziesz dobra mama i jesli nie kupisz tego czy tamtego, znaczy to, ze nie kochasz swojego dziecka.  No bo jak to? na dziecko załujesz? Mimo usilnego unikania TYCH sklepow, informacje o "niezbedniku" młodej mamy docierały do mnie nieustannie. W pewnym momecnie poczułam nawet wyrzuty sumienia, ze kupiłam dziecku takie zwykłe białe, bawełniane pieluchy, zamiast muslinowych pieluszek z nadrukowanymi misiaczkami....
Czy jestem wyrodna matka, bo nie wycieram wymiocin mojego dziecka muslinowa chusteczka??? 

No, i czy moja coreczka czułaby sie lepiej gdyby wiedziała, ze jej wymiotki i oslinienia wchłaniaja nadrukowane, rozowe (oczywiscie rozowa wersja dla dziewczynek) misiaczki? Myle, ze moja corcia z radoscia strzela kupe niezaleznie od obecnosci lub braku misiaczkow, mam zatem nadzieje, ze poki co te białe tetrowe pieluchy ujda mi płazem... 
Poki co swietnie radzimy sobie tez bez specjalnego reczniczka z kapturkiem, bez stojaka na wanienke, przewijaka i bez specjalnego stojaka na butelki w kuchni... Poki co oczywiscie...
Najbardziej poraziła mnie jednak reklama torby na mokre rzeczy maluszka. 
Ok, wydaje sie normalne i oczywiste, przeciez bobaski mocza rzeczy! Siusiu czy kupa czasem ujdzie gdzies szczelina pieluszki, wymiotek, babelki ze sliny- normalna sprawa, jest mokro, to jasne. 
Ale zaraz, zaraz. powtorze raz jeszcze:
s p e c j a l n a  t o r e b k a  n a  m o k r e  r z e c z y....
Ta wyjatkowa i specjalna torebka tez ma wyjatkowa i specjlana cene, jest przezciez uszyta ze specjalnych i wyjatkowych, nieprzemakalnych tkanin...
To ja musze sie pochwalic: mam w domu ogromne ilosci 
nieprzemakalnych woreczkow na poslinione, zasiusiane i pokupkane rzeczy! moze sie sa takie super-hiper wyjatkowe, ale dostałam je zupełenie gratis podczas kupowania babanow i jabłek!Ten fantastyczny wynalezek nazywa sie: t o r e b k a  f o l i o w a i zajmuje wyjatkwo mało miejsca- miesci sie w kazdej kieszeni! Polecam!
jejku ludzie! nie dajmy sie zwariowac!

czy na prawde potrzebujemy tych wszystkich "niezbednych" przydasiow, tych gadzetow i "najlepszych pomocnikow młodej mamy"??
Aby nie było, ze taka ascetyczna jestem- ja tez mam duzo rzeczy dla dzidziusia. Wiekszosc z nich dostałam od przyjacioł i znajomych (dziekuje, dziekuje!). Sama kupiłam rzecz, ktora ratuje moj kregosłup, nerwy i portfel przed zbankrutowaniem na smoczkach- wieszadełko, na ktorym dynda wypluty przez Mała smoczek! To ci dopiero dobry wynalazek!

A najlepszym pomocnikiem mamy to chyba jest tata.

Ach tak sie wywnetrzniłam...a Wy? moze macie jakies pomysły i propozycje odnosnie takich dzieciowych przydasiow? moze jest cos o czego isnieniu nie mam pojecia, a co znacznie ułatwi funkcjonowanie z dzidzia? Macie jakies swoje odkrycia?
Bo jak juz pisałam,jestem w temacie zielona, poki co nie uzywamy butelek, ale moze z czasem doznam potrzeby posiadania osobnego stojaka na butelki.


Jejku, jejku ale sie rozpisałam...

to moze jeszcze foto dnia, ktore troche (nie)na temat.
oto mobilczek, ktory zrobiłam juz jakis czas temu dla małej K.
Koraliki, sznurek i oto jest. Dla mnie wielka radosc nawlekania, a dla małej..? jeszcze nie wiem- poki co wpatruje sie w inne dziwadełka, ktore dla niej zrobiłam, a o ktorych napisze juz wkrotce.









Wednesday, February 26, 2014

tiny, tiny clothes

Some time ago I was surprised:
"oh, who can be so small to use such tiny, tiny clothes? I hope it won't be my child! if she would be able to wear this it would mean that she is premature..."
and....?
she was wearing them! and the smallest one were far to big for her!
and she was not premature, she was two weeks later:)


Tuesday, February 25, 2014

kosmiczne zamieszanie

Znowu cos tam sobie tworze w tych kawałkach czasu, ktore skrzetnie wydłubie sobie z pomiedzy czynnosci dnia powszedniego. Poniewaz kawałki wydłubane maja te własciwosc, ze zazwyczaj trwaja krotka chwile, zatem rzeczy tworzone w tych własnie kawałkach czasu powstaja zazwyczaj tez po kawałku i w efekcie dosc długo zalegaja na moim stole. Z jednej strony fajnie- wydaje sie, ze na stole kwitnie zycie i ze jego włascicielka zapamietale tworzy w tworczje pasji. Z drugiej strony doprowadza mnie to szału, bo pasja podawana w takich wydłubanych chwilkach to nic wspolnego z tworcza nie ma. Pozatym jak przychodzi mi czas, ochota i natchnienie na jakies inne "wytworki", to musze najpierw posprztac stoł. Zazwyczaj w tym czasie ochota i natchnienie ida w las razem z czasem...
Chyba musze sobie sprawic wiekszy stoł. Taki wystaraczajco duzy abym na kazdym jego narozniku mogła robic cos innego.. a potem Maz bedzie mnie wołał: "Kochanie, gdzie jestes?". A ju na to odkrzykne: " na połnocnej stronie stołu moj Drogi!"

Tym razem na stole robie małe kosmiczne zamieszanie. Zobaczymy co z tego wyniknie. 
Oczywiscie nie omieszkam podzielic sie efektami mojego dziubania:))